YÖRESEL KÜLTÜRLERİMİZ: ‘’ ÇERÇİCİLİK’’

      YÖRESEL KÜLTÜRLERİMİZ: ‘’ ÇERÇİCİLİK’’

Geleceği sağlıklı bir şekilde kavrayabilmeniz;  geçmişle beslenerek mesafe almanıza bağlıdır…

Ve toplumlar,  kültürleriyle, değerleriyle yükselirlerken; inkarlarıyla, reddi miraslarıyla  çürürler…

Geçmişle ilgili olarak; ne olduğunuzu, kim olduğunuzu bilmek, bunları sahiplenmek toplumların insan karakterinin geleceği kavrayış katsayısını yükseltirken, inkar etmek ise  küçültür, değersizleştirir.

Milletler;  değer derinlikleriyle derinleşirken; kültür derinlikleriyle bir karşılık oluştururlar…

Bu gün neredeyse yok olmaya yüz tutmuş bir yöresel kültürümüzden, gerçek bir değerimizden  bahsetmek istiyorum; ‘’ ÇERÇİCİLİK’’

Çerçicilik; yöresel olarak gerek insanın kendi sırtına  gerekse eşek veya at gibi binek hayvanlarına yüklediği bir kısım incik boncuk lastik, iğne, iplik, makas gibi tuhafiye eşyalarını köy köy mahalle mahalle dolaşarak satan gezginci esnafa ‘’çerçi’’, yaptığı bu meşakkatli  işe ‘’ çerçicilik’’ denir.

Bu mesleği ilk kez  Çapar/Ayvagedikli ‘’ Çolak Ali Ekici’’ emmi ve sonrasında büyük oğlu Muhammet  ile birlikte tanıma fırsatı bulmuştum.

Kırk küsür yıl önceydi sanırım…

Neredeyse  yürüyen bir tuhafiye dükkanını andıran iğne, iplik, don lastiği, makas, giysi veya incik boncukla  bezenmiş at sırtındaki o küçük tepeciği gördüğümde o gün,  bu kadar yükü  bu hayvan nasıl taşır, nasıl yüklenir diye düşünmüştüm.

Bu gün düşündüğümde aileyi geçindirebilmenin bu yorgunluğa değmesinin yolu, çeşidin çok olmasına müşterinin ihtiyacına olumsuz cevap verilmemesine bağlı olduğunu anlıyorum.

Çolak Ali emmi özrü ve aynı zamanda yaşlılığın getirdiği bedensel tükenmişlik ile bu  mesleği belli bir süre devam ettirse de sonrasında oğlu Muhammet’e  bırakmak zorunda kalmıştı.

Oğul Muhammet üzerinden uzun bir süre Çolak Ali ailesi için bir geçim kapısı olsa da zaman içinde bir yaşam biçimi olarak  insan gücü veya at, eşek gibi binek hayvanlar üzerinden yapılan ve bu gün için terkedilen bu meşakkatli meslek, bu gün artık yerini küçük kamyonetler veya kapalı panelvan minibüsler üzerinden yapılmaya devam edilmektedir.

Bu gün neredeyse bitmek üzere olan ‘’ çerçicilik’’ mesleği;  Çapar’lı  ‘’  Naime Çerçi ’’ nin pazarlamacılık zekası, ahiretliği ‘’ Ergün Çerçi’’ nin o gevrek ‘’ Çerçicici…’’‘’ Çerçici geldi…’’ anonslarıyla uyumlaşarak bütünleşirken her tarafı fedakarlık kokan bu büyük çaba;  bu gün köy köy mahalle mahalle kar kış demeden çok zor koşullarda zamana karşı direnerek devam ettirilmeye çalışılmaktadır.

Benim önerim köylünün ayaklarına gidilerek sürdürülmeye çalışılan bu kadim mesleğin bir takım teşviklerle ‘’unutulmaya yüz tutmuş meslekler’’ sınıflamasına alınarak  sahiplenilmesi kültürel biyografimiz için hayati önem arz etmektedir.

YORUM EKLE
YORUMLAR
Ergün simsek
Ergün simsek - 2 ay Önce

Ağzına sağlık aynen öyle eski değerleri devam ettirmek müşterilerin ayağına gitmek pandemi döneminde ihtiyaçlarını gidermek hayırlı işler işin rastgelsin demesi çay kahve ikram edelim buyrun sıkma börek davet etmesi teyzelerin bir taş ayranikram etmesi Yörüklerin cadirortaminda sohbet sıcak çay deri peyniri her şeye değer sağlıcakla Allah'a emanet olun

banner2

banner10