YİTMEK

     YİTMEK

   Son rüzgâr vuruyor cama... Birden olabildiğince vurmak... Bitecektir vurmakla. Daha önce bitti, anımsıyorsun. Tanıyorsun yitik eylemi, en çok bildiğin. Diğerlerini hatırlamıyorsun bile. Sevmişsin yitirilmeyi, gibi. Kaybetmek ya da, ya da ne ?.. Bildiğine tutunmalısın. Bilmek alıştırır. Gülümsüyorsun, acı çehren müteessir gülüyor.

   Kim vurunca yitmiş düşünüyorsun. Her gün daha çok bildiğin hâlde eylemi. Kimse istemiyor olsa da -sen, en çok sen- mecbursun bilmeye. Yeni de değil hani. Tanışmak gerekiyor yanımızdakiyle. Hep bizim olanı duyumsamak... Çarpıntın her ne kadar artsa da, kabulleniyorsun. Gitmek de istiyorsun bazen. -Bazen?- Kimvurduya gitmek. Adımlarını geri geri atıyorsun hemen. Öyle kolay olmuyormuş, anlıyorsun. -Ya da anladığını sanmak, acıdan kıvrandığın sırada, uykuya dalmanı sağlayan bir rahatlık verdiğinden, bu yalana da sesini çıkarmıyorsun.- Son bir soru diyorsun. Sonra her şey düzelecek sanısındasın. Sorun cevapsız kalırsa... Kalacağını biliyorsun. İş işten geçmiş, umurunda değil. Merhem olmaya yara arıyorsun. Merhem olmaya...

   Sorunu düşünüyorsun. Kafan allak bullak. Cümlen daha da beter. Nerede sözcükler? Bulmak için uğraşmalısın. Anlaşılmak en büyük gayen. Gerçekten bu mu? Komik geliyor. Tabii ki değil, olur mu canım öyle. Titriyorsun. Şaka yapmak istemiştim, inandığını varsayıyorsun. Bilhassa kendinin. Hep yaptığın... Yalan söylemeye kaç yaşında başlamıştın? Düşünüyorsun. Hayır! Düşünmemeliydin. Anlıyorsun...

   Konuşmak istiyordun, ağır ve terk edilmiş sessizliği duymasaydın. Düşünmek ağır basıyor şimdi. Boyuna düşünmek... Kapıya vuranları, masaya vuranları, yüzüne -ancak- vuranları... Konuyu değiştirmelisin yoksa gelen giden ezip geçecek seni. Lime lime olmadan değiştirmelisin olan biteni. Geçmişe daha fazlasını atmamalısın. Kırıklıklarını ve dağılmışlığını izlemekle geçecek bir ömür.. Hayır! Buna güç yetiremezsin.

   Sâkit hayalinin pençesinden sıyrılarak başlamalısın işe. Önünde boylu boyuna uzanan gerçeğe dönmelisin, boynun eğik. Vakit geçmeden gerçek ve hayalinle karşılaştırıyorsun kendini. Birden olabildiğince soğuyorsun olan bitenden. Son rüzgâr vuruyor cama...

YORUM EKLE
YORUMLAR
Şeyma
Şeyma - 7 ay Önce

Diğer yazını sabırsızlıkla bekliyorum

Selin
Selin - 7 ay Önce

Mükemmel. Elinden kalem hic düşmesin